Blog 5-4

Blog 5-4:

Ook vandaag was eigenlijk wel weer een bijzondere dag.. Aan het einde van onze dienst, zijn we precies op de helft van onze stage. We hebben er 6 weken op zitten en nog 6 weken te gaan. De tijd gaat echt zo snel! 

Ik heb een leuke dag gehad op stage, maar heb niet zoveel meegemaakt dat leuk is om te beschrijven eigenlijk. Wat ik wel heel bijzonder vond, was dat er een man langs kwam met het medische paspoort van zijn zus. Ze had een ‘stroke’ gehad en was nu verlamd aan de linker kant van haar lichaam. De man kwam advies vragen en wilde weten of hieraan iets te doen was. De arts vertelde hem dat hij zijn zus naar een fysiotherapeut zou kunnen brengen en dat dit de enige is dat hij zou kunnen doen. Hij vertelde ook dat er wel echt een persoon die dicht bij de 63 jarige vrouw staat, mee moet. Want een groot deel van de fysiotherapie hier bestaat uit het aanleren aan de guardians welke oefeningen zij met de patiënt kunnen doen en hoe zij de patiënt het beste kunnen ondersteunen bij de dagelijkse activiteiten. De broer was zeker van plan zijn zus naar de fysiotherapeut te brengen, heel mooi om te zien dat hij advies kwam vragen om zijn zus te kunnen helpen! Deze situatie laat ook wel weer zien hoe belangrijk familie en het helpen van elkaar is in Malawi. Zonder hulp van familie, kan deze vrouw niet naar de fysiotherapeut. 

Om 12 uur zat onze stage dag erop en zijn we richting town gelopen om boodschappen te doen. We zijn door een soort van winkelstraat gelopen dit keer. Echt totaal niet te vergelijken met winkelstraten in Nederland trouwens. Ik kan niet zo heel goed beschrijven hoe het er uitziet. Ik had beter een foto kunnen maken misschien. Ik heb een klosje garen gekocht, want er zijn twee knopen van mijn uniform af gesprongen. Ik ben niet dikker geworden hoor, de kwaliteit van het uniform is gewoon niet zo super zal ik maar zeggen.. 
Emmaly wilde graag een chichenge kopen. Er zijn een heleboel winkeltjes die stoffen verkopen hier. Bij de eerste winkel die we in gingen werden we aangesproken door een man die wat langzaam praatte. Toen hij de winkel in wilde komen via wat opstapjes viel hij bijna. Emmaly dacht dat de man blind was, maar ik kon me dit niet echt voorstellen… Toen de man uiteindelijk naast ons stond vertelde hij dat hij wat teveel bier gedronken had. Hij legde Emmaly vanalles uit over de stoffen. Ik stond naast één van de verkoopsters die, net als wij overigens, best wel moest lachen om de man. Ik vroeg de vrouw of de dronken man hier werkte. Dit bleek niet het geval te zijn, hij kwam gewoon even ‘helpen’. Toen ik zei: he’s a BIT druk, moest de vrouw nog harder lachen. De man was gewoon straalbezopen. Het werd Emmaly wat te heet onder de voeten, dus we zijn snel de winkel uitgegaan. Even later toen we uit een winkeltje kwamen, liep de man weer voorbij. We liepen langzaam achter hem aan om hem niet in te halen. Toen hij stopte en zich half omdraaide, probeerde Emmaly ongezien achter hem langs te lopen. Dit mislukte en de man liep al pratend achter Emmaly aan. Hij vroeg zich hardop af waarom ze van hem weg liep en zei dat ze op hem moest wachten. Ik bleef veilig achter de man lopen. Emmaly ging steeds harder lopen, waarop de man harder begon te praten en probeerde haar bij te houden. Alle verkoopsters die voor hun winkeltje zaten, moesten lachen om wat er gebeurde, het was ook echt een hilarische situatie. Op een gegeven moment dook Emmaly een winkeltje in, maar dit had ik niet gezien. Dus toen stond ik daar samen met de man en was ik Emmaly kwijt. Toen ze weer tevoorschijn kwam, hebben we de man verteld dat we weer verder gingen, waarop hij weer terug liep en wij rustig verder konden. 
We zijn naar de supermarkt gelopen en hebben hier flink wat inkopen gedaan, omdat we beiden wilden koken vandaag. Ik heb couscous gekocht en heerlijk vers brood. Ik had nog niet geluncht, dus heb op een bankje wat brood gegeten, zo lekker als het net uit de oven komt! Hierna zijn we naar de markt gegaan, waar we allerlei groente en fruit gekocht hebben. Dit leverde ook wel weer een leuk moment op, want bij het kopen van tomaten, zetten we beiden onze tas op de grond om onze portemonnee te pakken. Achter me hoorde ik Mzungu en wist dus dat ze het over ons hadden. Toen ik om keek, bleek dat de vrouwen wilden zeggen dat het erg vies is om je tas op de grond te zetten. Toen we beiden wat schuldbewust onze tas optilden, moesten de vrouwen best wel om ons lachen. Heerlijk! 
Op de terugweg zijn we weer door het winkelstraatje gelopen om een nieuwe poging te doen tot het kopen van een chichenge, zonder dronken man om ons heen. Dit lukte. Toen was alleen de keuze van de stof voor de chichenge nog lastig. Er is zó veel keus, maar ook dat lukte uiteindelijk. 
Toen ik thuis kwam, bleek het al 4 uur te zijn. In overleg met Maggie heb ik besloten om niet vanavond, maar van het weekend te koken. Er was nog wat rijst over van de lunch en ik had vers brood gekocht, dus dat konden we vanavond eten. Ik was ook wel echt heel moe, dus het was wel een goed plan om niet meer te gaan koken, zeker omdat het al bijna tijd was om naar de sportschool te gaan. 
De les van vandaag was weer erg leuk. We moesten allerlei oefeningen doen op een bal. Ik was natuurlijk de eerste die er vanaf viel, wat een hoop gelach opleverde van de anderen. Op een gegeven moment moesten we op onze knieën op de bal gaan zitten. Ik zag mezelf in gedachten al mijn tanden uit mijn mond vallen, dus deze oefening heb ik maar even aan me voorbij laten gaan. Ook moesten we sit-ups doen, waarbij mijn ruggenwervels vol over de betonnen vloer schuurden. Het is intussen zaterdagochtend en ik voel het nog. De rest van de oefeningen waren wel erg leuk. Al valt het wel heel erg op dat ik zo flexibel ben als een deurkruk. 
Toen ik aan het einde van de les de trainer betaalde voor de komende maand, heb ik hem meteen verteld dat ik in het vervolg niet meer 5 dagen in de week zal komen. Waarop hij zei dat hij het belangrijk vind dat ik op maandag, woensdag en vrijdag kom, de dagen waarop de yoga lessen gegeven worden. Ik moest hier stiekem wel een beetje om lachen, want ik heb al eens eerder gehoord dat het goed voor me zou zijn om op yoga te gaan… 😉 Ook had hij het over flexibiliteit, waarop ik aangaf te weten dat ik alles behalve flexibel ben. Zijn antwoord was: ik zie dat je je best doet, dat is het belangrijkste. Ik heb ook meteen aangegeven dat het doen van de sit-ups erg pijnlijk was, waarop hij aangaf de volgende keer een matje aan me te zullen geven. Desnoods krijg ik zijn eigen matje als dat nodig is. Leuke man wel.. 😉

Op de terugweg naar huis vertelde Maggie dat ze door dokter Izak uitgenodigd was om uit te gaan. Ze zou eerst naar huis gaan om te douchen en te eten en dan zou ze met hem mee gaan. Eenmaal thuis bleek dit iets anders te lopen. Nadat ze gedoucht was kwam er eerst iemand op bezoek die even met Maggie wilde praten en even later stond Izak al voor de deur. Ik had intussen de ‘tafel’ (de 2 rieten krukjes) al vol gezet met de spullen die nodig waren om te eten. Maggie liep nog steeds rond met alleen een handdoek rond zich. Het was intussen al 8 uur geweest toen ze zich ging aankleden en opmaken. Ik heb intussen een praatje gemaakt met de dokter. Deze dokter draagt vaak rode broeken op het werk. Emmaly en ik weten natuurlijk niet de namen van alle personeelsleden, dus we benoemden hem als ‘de dokter met de rode broek’. Toen Maggie dit hoorde, moest ze erg lachen en heeft ze de dokter verteld dat het opvalt dat hij vaak een rode broek aan heeft. Ook vanavond had hij weer een rode broek aan. Dus toen ik zei dat ik vond dat hij een leuke broek aanhad, begon Maggie echt zo hard te lachen. Ik legde aan de dokter uit waarom we moesten lachen, waarop hij ook in de lach schoot. Heerlijk weer! Izak is de dokter die me wil helpen bij het opstellen van de documenten voor de zorgverzekering, dus ik hem meteen maar even van de gelegenheid gebruik gemaakt om hem uit te leggen wat de zorgverzekering wil zien aan documenten. Hij begreep helemaal wat de bedoeling was volgens mij, dus dat komt goed. Het ziekenhuis heeft t-shirts met een tekst erop van de St. Johns, deze worden gebruikt voor fundraising. Emmaly en ik willen beiden wel zo’n t-shirt kopen om mee naar huis te nemen. De dokter had zo’n tshirt aan vandaag. Toen ik hierover een opmerking maakte, vertelde hij dat hij betrokken is bij de fundraising, dus dat hij maandag wel tshirts mee zou nemen voor ons. Helemaal top. Maggie was zich intussen nog steeds aan het opmaken en had geen tijd meer om te eten, want de dokter wilde om 9 uur een voetbalwedstrijd zien. 
Ik heb dus lekker alleen gegeten. Ik heb de rijst op en hierna nog brood gegeten en lekker een eitje gekookt. Erg lekker! 
Het enige vervelende aan het alleen zijn hier, is dat ik naar buiten moet om naar het toilet te gaan. Dit gebouwtje is zo ontzettend donker, dat ik in elke hoek een enge man verwacht zal ik maar zeggen.. 😉

Het was weer een heerlijke dag zo! Op naar weer een nieuwe dag. 

Fijn weekend! Groetjes Eline