Senga bay 21-10-2026

Vanmiddag hebben we lekker buiten gezeten, wat gegeten, wat gekletst en genoten van het uitzicht. Er waren wat kinderen aan het zwemmen in de lake, ze hadden een zwemband en hadden hiermee erg veel plezier. Zo leuk om te zien. Eind van de middag zijn we zelf ook nog even het water in gegaan. Eigenlijk zijn we er niet echt aan toe gekomen om te zwemmen. Alick knoopte een praatje aan met de kinderen. De leraar in hem is nooit ver weg, zo ook nu niet. Hij liet de kinderen in het Engels aan mij vragen hoe ik heet en waar ik vandaan kom. Hij legde wat dingen uit en stelde vervolgens op het verzoek van de kinderen allerlei vragen. Zij mochten het schoolvak bepalen, Alick stelde hen daarover vervolgens een vraag. Ook gaf hij ze nog een soort van zwemles. We hebben beiden genoten van dit moment en de kinderen ook! Zo bijzonder om te zien dat onderwijs hier zo anders ontvangen wordt dan in Nederland. Het is hier geen vanzelfsprekendheid dat kinderen naar school kunnen. De kinderen weten dat en zijn dan ook ontzettend leergierig en luisteren met aandacht als iemand ze iets uitlegt.

Vanavond zijn we even naar de markt gegaan om eten te halen. Voor vanavond een simpele boterham, banaan, een gebakken maiskolf en voor mij een uit Nederland meegebracht cup a soupje. Vanaf morgen mogen we koken in het huis waar we verblijven. We hebben dus alvast maismeel voor de Nsima, spaghetti en groenten meegebracht van de markt.

Ik merk dat het voor Alick zich er steeds meer comfortabel bij voelt om met anderen te delen en te laten zien dat we samen zijn. In Malawi is het niet vanzelfsprekend dit te tonen. Ik ben ontzettend dankbaar dat ik hier mag zijn en dat we het zo goed hebben/doen samen. We zijn steeds beter in staat om elkaar te begrijpen en elkaar in onze waarde te laten, ondanks de verschillen. Ik voel iedere dag meer trots dat ik bij deze ontzettend liefdevolle man hoor!