Afscheid

Toch nog een blog voor ik naar huis ga. We zitten inmiddels op Kamuzu international airport, klaar om te gaan boarden. Ik had verwacht dat afscheid heel moeilijk en emotioneel zou zijn, maar dat was eigenlijk totaal niet het geval. Natuurlijk mis ik Alick nu al, vind ik het erg saai zonder hem en moet ik er niet aan denken dat we elkaar komende dagen, weken, maanden niet gaan zien. Maar ik vertrek hier met een blij hart, doordat ik nu weet dat alles goed zit tussen ons en dat we ervoor willen gaan! Alick zei vanmorgen heel mooi: het feit dat ik nu terug ga naar Nederland, opent deuren voor onze toekomst samen! Ik ben ongelofelijk trots op deze man, die in verschrikkelijke omstandigheden is opgegroeid en zich een weg uit de armoede probeert te vechten! Zo bijzonder om te zien wat hij afgelopen tijd allemaal voor elkaar gekregen heeft! 

Afgelopen week hebben we een bezoek gebracht aan het dorp waar Alick is opgegroeid, we hebben hier zijn moeder en andere familieleden ontmoet. Daar zal ik nog wat fotos van uploaden! 

Tot binnenkort! Liefs Eline