Eindelijk zicht op vertrekken uit Lilongwe

De afgelopen dagen hebben we niet zoveel gedaan dat de moeite van het beschrijven waard is. Het aller belangrijkste is dat we gister benzine hebben kunnen kopen. Alick is om 5 uur in de ochtend vertrokken naar een benzinestation. Hij heeft 3 benzinestations bezocht om uiteindelijk als één van de eersten bij een puma pomp aan te komen waarvan gezegd werd dat er benzine zou komen. Ik ben in de lodge gebleven, omdat Alick niet wilde dat ik de hele dag zou moeten wachten in de zon. Het is zo bijzonder om te ervaren hoe goed deze man voor me zorgt. Hij vraagt zo vaak of het goed met me gaat, denkt na over wat het beste voor me is en als ik iets aan hem vraag doet hij dit meteen. Zo vroeg ik hem gister om een kakkerlak uit onze kamer te halen. Hij is van mening dat ik aan deze beesten moet wennen, omdat ze heel veel voorkomen in Malawi en niets doen. Maar toch ging hij op kakkerlakkenjacht voor me. 

Om terug te komen op de dag van gister: Alick stond bij een tankstation ruim 6 km van de lodge vandaan. Na lunchtijd wisten we dat het nog wel even zou gaan duren voordat Alick zou terug komen. Hij wilde eigenlijk niet dat ik naar hem toe zou komen, omdat ik dan te lang in de zon zou moeten staan, maar we verveelden ons beiden. Dus ben ik lopend vertrokken richting de pomp. Na zon 15 minuten zwaaide er iemand vanuit een busje naar me, dus ik zwaaide vrolijk terug. Ik was alleen even vergeten dat dit een taxi busje was en dat dit de manier was om iemand te laten stoppen. Dus ik heb op Google maps laten zien waar ik heen moest en ben zon 10 minuten mee gereden totdat we op een taxiplaats in town waren. Dat scheelde me een behoorlijk stuk lopen, want ik moest hierna nog maar 40 minuten lopen. Al gauw begon een man een praatje met me, omdat we hetzelfde looptempo hadden zijn we samen op gelopen. We stelden elkaar wederzijds wat vragen en uiteindelijk vroeg hij of ik niet toevallig iemand nodig had voor services, zoals het moppen van mijn vloer. Hij reageerde wat verbaasd toen ik vertelde dat ik dit zelf doe en hij vroeg om uitleg. Het was de eerste keer sinds 2019 dat ik in mijn eentje ergens heen gegaan ben, dus daar moest ik weer wel even aan wennen. Het is inmiddels al zo vanzelfsprekend dat Alick alles voor ons regelt. Maar ook wel heel fijn om weer even iets zelfstandig te kunnen doen. Toen ik uiteindelijk bij de pomp aankwam zag ik dat alles netjes georganiseerd was. Dat heb ik wel anders meegemaakt. Alle in en uitgangen waren afgezet, alle motorbikes stonden netjes in één rij en er liepen verschillende mensen rond om alles in goede banen te leiden. Dat is echt hard nodig en ook echt heel fijn, want de rijen met autos en motorbikes zijn zo lang, dat iedereen al weet dat er niet genoeg bezine gaat zijn voor iedereen. Veel mensen zijn financieel afhankelijk van de benzine als taxi of motorbike taxi. Dus het feit dat er niet genoeg bezine is, leidt natuurlijk al snel tot verhitte situaties en heel veel chaos wanneer dit niet goed gecoordineerd wordt. Vlak nadat ik aankwam bij de pomp, zo rond een uur of 4, kwam er een tankwagen. Het offloaden hiervan duurt bijna een uur. Dus we moesten nog even wachten. In de tussentijd kwam er een dronken man naar ons toe die een heel verhaal afstak waarvan we beiden echt niets konden maken. Het is hier echt nooit saai. Er komt altijd wel iemand op je af om iets te verkopen en er is zoveel te zien. Toen we aan de beurt waren voor het kopen van bezine bleek dat we maar voor 100.000 kwacha benzine mochten kopen. Dit was 17,8 liter. Bij iedere auto zorgen ze ervoor dat het te betalen bedrag exact 100.000 kwacha is. 100.000 kwacha is zon 50 euro. Alick vroeg de vrouw aan de pomp of hij haar wat extra mocht geven voor nog een keer 17 liter. Dit wilde ze wel doen. Zoals Alick steeds zegt: corruption is everywhere in Malawi. Uiteindelijk zijn we met benzine voor 250.000 kwacha en 20.000 kwacha voor de vrouw weer vertrokken met een bijna volle tank. Waarschijnlijk is de ergste benzine crisis voorbij, dus we durven het aan om vandaag of morgen te gaan vertrekken. Want we moeten natuurlijk wel zeker weten dat we ook weer terug kunnen naar Lilongwe. Alick is vanmorgen weer vroeg vertrokken naar de garage om een onderdeel te laten vervangen dat ik heb meegenomen vanuit Nederland (heel veel dank Hans!!). Maggie (de verpleegkundige waarbij ik in huis woonde tijdens mijn stage in 2019) wil graag met ons mee reizen voor een aantal dagen, dus dat is wel gezellig. Alick en ik hebben het heel fijn met elkaar, we kletsen echt over allerlei dingen (zo hadden we het gister over de 5 hoofdgroepen van de dieren en welk dier tot welke groep behoort, zo random..) Het is eigenlijk nooit echt stil tussen ons en ik moet zo vaak om hem lachen (en hij gelukkig ook om mij 🙈). Toch is het leuk om ook even met een derde persoon te kunnen praten en andere gesprekken te hebben. Ik ben benieuwd wat de komende dagen ons weer gaan brengen, ik houd jullie op de hoogte.